ΠΑΘΗΣΕΙΣ

ΙΣΧΙΟ

Το ισχίο είναι μία από τις μεγαλύτερες αρθρώσεις του ανθρώπινου σώματος. Έχει σφαιρικό σχήμα και αποτελείται από την κοτύλη και την κεφαλή του μηριαίου οστού. Επιπλέον, περιβάλλεται από τον επιχείλιο χόνδρο, καθώς και από πολλαπλούς συνδέσμους, οι οποίοι του παρέχουν την σταθερότητα που χρειάζεται.
Λόγω της μεγάλης κινητικότητας, η άρθρωση του ισχίου δέχεται μεγάλη φόρτιση, με αποτέλεσμα να καταπονείται. Οι παθήσεις της άρθρωσης του ισχίου είναι πολλές και πρέπει να αντιμετωπίζονται άμεσα, καθώς συνήθως προκαλούν έντονο πόνο και δυσχεραίνουν την καθημερινότητα.

  • Οστεονέκρωση Μηριαίας Κεφαλής:

Πρόκειται για μία πάθηση που μπορεί να εμφανιστεί ακόμα και σε νέους ασθενείς και μπορεί να οδηγήσει σε οστεοαρθίτιδα, μία ιδιαίτερα σοβαρή πάθηση. Η νέκρωση της μηριαίας κεφαλής μπορεί να επέλθει όταν η άρθρωση χάνει την αιμάτωσή της, λόγω ενός τραυματισμού (υποκεφαλικό κάταγμα ή εξάρθρημα ισχίου) ή λόγω συστηματικής και χρόνιας λήψης κορτιζόνης. Η άρθρωση χάνει το σφαιρικό της σχήμα, και προκαλείται τριβή με την κοτύλη, η οποία επιφέρει έντονο πόνο κατά τη βάδιση. Ο πόνος μπορεί να αντανακλά στο γόνατο, ενώ παράλληλα μειώνεται η κινητικότητα του ισχίου (δυσκολία κατά την κάμψη ή τη στροφή). Η διάγνωση γίνεται με μαγνητική τομογραφία ή σπινθηρογράφημα οστών.

Για την θεραπεία της πάθησης, απαραίτητη είναι η χειρουργική αποκατάσταση, συνήθως με τρυπανισμούς που έχουν ως στόχο την αποκατάσταση αιμάτωσης της περιοχής. Σε πολύ προχωρημένες περιπτώσεις, ο γιατρός μπορεί να προχωρήσει σε ολική αρθροπλαστική ισχίου, δηλαδή σε αντικατάσταση της φθαρμένης άρθρωσης από μία πρόθεση αποτελούμενη από κράμματα μετάλλου και πολυαιθυλένιο. Η επέμβαση γίνεται με τεχνικές MIS (Minimal Invasive Surgery) και με ελάχιστη απώλεια αίματος. Η κινητοποίηση είναι άμεση και η αποθεραπεία διαρκεί συνήθως 4-6 εβδομάδες.

 

  • Ρήξη Επιχείλιου Χόνδρου:

Ο επιχείλιος χόνδρος είναι ένας ινώδης ιστός που περιβάλει την κοτύλη του ισχίου. Η ρήξη του επιχείλιου χόνδρου μπορεί να είναι αποτέλεσμα ενός τραυματισμού (από πτώση ή αιφνίδια αλλαγή κατεύθυνσης του ισχίου) ή μακροχρόνιας εκφύλισης σε γηραιότερους ασθενείς. Η ρήξη συνήθως προκαλεί πόνο, ο οποίος προοδευτικά αυξάνεται και χειροτερεύει όταν ο ασθενής κάνει βαθύ κάθισμα ή όταν ανεβαίνει σκάλες. Ορισμένοι ασθενείς αναφέρουν και αστάθεια του ισχίου κατά τη βάδιση.

Η διάγνωση γίνεται με κλινική εξέταση και απεικονιστικό έλεγχο (μαγνητική τομογραφία). Όταν η ρήξη δεν είναι προχωρημένη, μπορεί να αντιμετωπιστεί συντηρητικά, με κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή, αποφόρτιση της άρθρωσης και φυσικοθεραπεία. Εάν τα συμπτώματα επιμείνουν, είναι απαραίτητη η αρθροσκοπική αντιμετώπιση. Κατά την αρθροσκόπηση, ο γιατρός προχωρά σε συρραφή της ρήξης με χρήση του αρθροσκόπιου. Μετά την επέμβαση είναι απαραίτητη η φυσικοθεραπεία, ώστε να μπορέσει ο ασθενής να επανέλθει πλήρως στις καθημερινές δραστηριότητες.

  • Οστεοαρθρίτιδα:

Η οστεοαρθρίτιδα του ισχίου είναι μία από τις πιο επώδυνες παθήσεις των αρθρώσεων. Συνήθως επιφέρει την καταστροφή του αρθρικού χόνδρου και σταδιακά των μαλακών μορίων στην περιοχή του ισχίου (γοφού). Αφορά ασθενείς και των δύο φύλων, κυρίως άνω των 60 ετών, καθώς και σε άτομα μικρότερης ηλικίας τα οποία εμφανίζουν κάποια γενετική δυσπλασία του ισχίου ή που καταπονούν τα ισχία τους λόγω έντονης αθλητικής δραστηριότητας.

Το κύριο σύμπτωμα της αρθρίτιδας στο ισχίο είναι ο έντονος πόνος καθ’όλη την διάρκεια της ημέρας, ακόμα και μετά από ξεκούραση. Επιπλέον, οι ασθενείς αναφέρουν μείωση της κινητικότητας της άρθρωσης, όπως για παράδειγμα ότι δεν μπορούν να φορέσουν τις κάλτσες τους. Η λύση συνήθως είναι χειρουργική, καθώς η φαρμακευτική αγωγή και οι φυσιοθεραπείες στις περισσότερες περιπτώσεις μειώνουν προσωρινά τον πόνο. Η ολική αρθροπλαστική ισχίου είναι μία εξαιρετικά αποτελεσματική χειρουργική μέθοδος, κατά την οποία τα φθαρμένα τμήματα της άρθρωσης του ισχίου αντικαθίστανται από υλικά που ονομάζονται προθέσεις.

Το χειρουργείο θεωρείται πλέον ρουτίνας για τους εξειδικευμένους χειρουργούς και τα αποτελέσματα είναι εμφανή από το πρώτο 24ωρο (άμεση κινητοποίηση του ασθενούς). Λόγω των ελάχιστων τομών κατά την ολική αρθροπλαστική (minimal invasive surgery), η απώλεια αίματος είναι ελάχιστη και η μετεγχειρητική αποκατάσταση όλο και πιο ανώδυνη. Η νοσηλεία διαρκεί συνήθως 3-4 ημέρες και έπειτα ο ασθενής ακολουθεί ένα εξειδικευμένο πρωτόκολλο αποθεραπείας με ασκήσεις ενδυνάμωσης, με αποτέλεσμα να επανέρχεται πλήρως στην καθημερινότητά του μετά από 3-4 εβδομάδες.